معجزه محروميت

مطلب زير برگرفته از سايت بازتاب است. خواندن آن خالي از لطف نيست.

تمرينات سخت و فشرده او باعث صدمه ديدن بيشتر انگشتانش شد. انگشتان او به سمت بالا پيچ‌خورده و كج شده بودند و نمي‌توانست عملا از دست راست خود استفاده كند و او حقيقتا زندگي خود را تمام‌شده مي‌ديد. زندگي مشترك او به طلاق انجاميد و با نااميدي از صحنه اجتماعي و موسيقي كناره گرفت.

اين، ماجراي استثنايي دستان «لئون فليشر» است؛ او زماني يك پيانيست بزرگ كنسرت بود.
به گزارش سرويس بين‌الملل «بازتاب» به نقل از «C.B.S»، او كودك نابغه‌اي بود كه مي‌توان او را مشهورترين پيانيست آمريكايي در تمام دوران‌ها دانست. اما در سال 1965، همه اين مواهب به طور ناگهاني پايان يافت؛ يعني زماني كه وي دچار ناراحتي و درد عجيب و مرموزي در انگشتان خود شد و به مانند قهرمانان يوناني از اوج شهرت خويش سقوط كرد و ناكام ماند.

فليشر در اين مورد مي‌گويد: وقتي خدايان بخواهند صدمه برسانند، مي‌دانند كجا اين صدمه را وارد سازند.
وي در حال حاضر از نيمي از آنچه اغلب پيانيست‌ها از آن برخوردارند، بهره‌مند است. اما هنوز در سن 74 سالگي، پيانو مي‌نوازد. فليشر توانست به روياهاي مادرش تحقق بخشد. او در زمان جنگ سرد به اروپا رفت و در سال 1952 و در گيرودار رقابت‌هاي فشرده موسيقيدانان بين‌المللي روسيه، به عنوان يكي از بزرگ‌ترين آهنگ‌سازان مطرح و نيز نماينده آمريكا وارد آنجا شد.

اما در سال 1963 همه چيز از روال عادي خارج شد؛ او در انگشتان چهارم و پنجم دست راست خود، احساس نوعي كم‌كاري و ضعف كرد، اما بيش از پيش و سخت‌تر به كار خود پرداخت. به گونه‌اي كه تمرينات سخت و فشرده او باعث صدمه ديدن بيشتر انگشتانش شد. انگشتان او به سمت بالا پيچ‌خورده و كج شده بودند و نمي‌توانست عملا از دست راست خود استفاده كند و او حقيقتا زندگي خود را تمام‌شده مي‌ديد. هيچ پزشكي نمي‌توانست علت اين ناراحتي را تشخيص دهد و او دچار افسردگي شديد شد.

زندگي مشترك او به طلاق انجاميد و با نااميدي از صحنه اجتماعي و موسيقي كناره گرفت و سپس به كار تدريس موسيقي پرداخت و همين باعث شد تا وي كم‌كم به گوشه‌هاي بكر و دست‌نخورده نوارهاي موسيقي در زمينه پيانو دست پيدا كند. او قطعاتي را كشف كرد كه منحصرا براي دست چپ معيوبش مناسب بود. پيش از او، «پل ويتگنشتاين» پيانيست ثروتمند استراليايي نيز بود كه بازوي راست خود را در جنگ جهاني اول از دست داده بود. او تمامي آهنگ‌سازان بزرگ زمانش را به ياري خواند تا يك موسيقي مناسب براي دست چپ و حضور دوباره‌اش به كنسرت، تهيه كنند.

به اين ترتيب، ساخت موسيقي مناسب براي دست چپ باعث شد تا او بار ديگر موفقيت خود را در كنسرت باز يابد.
پس از گذشت سه دهه، پزشكان توانستند نامي براي اين مشكل فليشر بيابند؛ بيماري وي «ديستونيا» بود كه علت آن، ارسال پيام‌هاي نادرست از مغز به انگشتانش بود. سرانجام پزشكان توانستند با تزريق «بوتركس» جلوي ارسال آن پيام عصبي را بگيرند و انگشتان را از خميدگي درآورند.
او سپس با يكي از دانشجويان خود ازدواج كرد و موفق به خلق آلبوم آهنگ با عنوان «دو دست» شد.

در حال حاضر نيز او در حال تمرين كنسرت امپراتور بتهوون با اركستر سمفوني ملي است. دست راست فليشر پيروزمندانه به ياري دست چپ او آمد و وي را در جايگاه حقيقي‌اش نشاند.
هم‌اكنون نامه‌هاي دعوت از سوي كنسرت‌هاي سراسر دنيا براي وي فرستاده مي‌شود، اما آنچه اهميت دارد، داستان مردي با 88 دكمه پيانو، دو دست و داشتن حسي جاودان در راه موسيقي است.

فليشر مي‌گويد: من فكر مي‌كنم موسيقي بخشي از وجود ما را تغذيه مي‌كند كه همين، تفاوت ما را با ديگر موجودات زنده روي كره زمين نشان مي‌دهد. اين پديده، انسان بودن ما را نشان مي‌دهد و ما را به موجوداتي شريف، داراي نبوغ و بامحبت تبديل مي‌سازد.

/ 0 نظر / 6 بازدید