20چونکه مستم کرده اي حدم مزن... شرع، مستان را نيارد حد زدن ...چون شدم هوشيار آنگاهم بزن...که نخواهم خود شدن هوشيار من

۱۳۸۳/۳/٢٠

 

نامه ای به خدا

سلام .این اولین نامه ایست که برایت می نویسم . ولی بدان و می دانی که آخرین نامه نیست . دلیل نوشتن این نامه را هم خودت خوب می دانی. دیشب در تنهای خودم تو را حس کردم وبرای لحظه ای دریافتم که به راستی تو از رگ گردن به من نزدیک تری.می خواهم با تو صادقانه صحبت کنم .آدم اگر با خدای خودش صادق نباشد پس صداقت به چه کارش می آید.

خدای من امروز نماز صبحم قضا نشد. خوب می دانم که خواسته خودت بود . می خواستی حالی به من بدهی که دادی.

راستی خدای من چرا بعضی وقت ها تو را فراموش می کنم .. یا بهتر بگویم ، چرا بعضی وقتها خودم را فراموش می کنم، آخر من روح تو هستم ،خود تو هستم . من به واسطه احساسی زنده ام و زندگی می کنم که در وجود تو ریشه گرفت.(می خواستم شناخته شوم،پس انسان را آفریدم تا شناخته شوم.) پس حالا که من خود تو هستم چرا گاهی اوقات اینقدر از هم دور می شویم ، که من فراموش می کنم کی هستم. حتی دیشب که تو را نزدیک خودم حس کردم،انکار برایم غریبه بودی . آخر خیلی وقت بود ندیده بودمت.برای همین نشناختمت. شاید آخرین باری که تو را نزدیک خودم دیده بودم به بیش از ده سال پیش باز می گردد. یادت می آید چه صمیمانه با هم دوست بودیم. تو برایم قرآن می خواندی، ومن گریه می کردم. آری گریه می کردم و چقدر از این گریه خوشحال می شدم. مدرسه که می رفتم ، تو هم کنارم بودی و چه عاشفانه شعر زندگی می سرودیم. حتی یک بار به خاطر تو در کلاس تنبیه شدم . یادت می آید بعد از آن اتفاق چقدر خندیدیم . آخر معلممان فکر می کرد ،من دیوانه شده ام وبا خودم حرف می زنم .آخر او که تو را نمی دید. !پس چه شد که یک دفعه اینقدر بین ما فاصله افتاد که حتی الان که دیدمت نشناختمت. تو بزرگتر ...؟ اما نه تو بزرگتر بودی . این را من بارها اقرار کرده بودم.(الله اکبر)این منم که به خیال خود بزرگتر شده ام و فکر کردم که برای خود مرد شده ام و خودم می توانم تصمیم بگیرم . به هر حال خدای من متشکرم که برای من کامنت گذاشتی و مرا به یاد دوستی های گذشته مان انداختی. دیگر باید بروم ، اما این بار قول می دهم که تو را همیشه در کنار خود داشته باشم. قول می دهم.

 



ققنوس



خانه
آرشيو

e-mail
پروفایل کاربر
ققنوس

دربارهء من:
پروفایل ققنوس




..........

در ابعاد این عصر خاموش
من از طعم تصنیف
در متن ادراك یك كوچه
تنهاترم
بیا تا برایت بگویم
چه اندازه
تنهایی من بزرك است
بیا تا برایت بگویم
كه تنهایی من
شبیخون حجم تو را
پیش بینی نمی كرد

search by google


کتاب هایی که من می خوانم

:همسايه ها

شور و شر

سياوشون

توكاي مقدس

كتابلاگ

روح تكاني

عاقلانه

سپينود

جامعه شناسي زير زميني

زن نوشت

از جنوب غربی

_/_// شعر \\_\_

شاعرانه ها

غزلكده

غزل پست مدرن

مثل کسی که کیست

غزل بگو

شیطان ترین فرشته

آدمک

نهانجا

خنده های حباب در باران




سايت هاي خبري

بازتاب
فردا نيوز
عصر ايران
پايگاه خري تحليلي فرارو
روزنامه اعتماد
روزنامه روز

سايت هاي ادبي

لوح
دوات
پندار
فروغ
قا بيل
بلوط
کوچه
سخن
كتابان
خوابگرد
ماندگار
آدم و حوا
ماني ها
شرقيان
هارمجیدون
والس ادبی
ليلا صادقي
آي آي کتاب
داستان كوتاه
كتاب در خانه
الواح شيشه اي
رادیو زمانه
دیباچه
كتابهاي رايگان فارسي


سايت هاي هنري

خانه هنرمندان ایران
موسيقي هنري ايران
ماهنامه هنر موسيقي
خبرنامه موسيقي ايران
پارس موزيك
گلهاي رنگارنگ
ايران كليپ

اشخاص
.

وبنوشت
مسعودبهنود
دكتر سروش
محسن كديور
داريوش آشوري
هادي تونسي
حميد عجمي
مخملباف
نزار قباني
حسين پاكدل
ناصر غياثي
عباس معروفی
مصطفی مستور

ديگر

باران
يك كتاب
هفت ها
پرده ناتمام
كافه ناصري
مجله اينترنتي فصل نو
انجمن جامعه شناسي ايران
خرده ریزها

FEED